tam da istediğim buymuş!

malum, bir zamandır ağzımın tadı yok. ne yaptığımdan hayır geliyor, ne yediğimden memnun kalıyorum.

dünkü organik pazardan Nihal bana bebecik, ama gerçekten bebecik ıspanaklar almıştı. evde zaten köy yumurtası ve mısır unu vardı. bir de evvelsi akşamdan parmesan olunca, ne yapacağıma karar vermek zor olmadı.

işe polentayla başladım. 5 ölçü fıklayan, tuzu katılmış suya 1 ölçü mısır ununu yavaş yavaş, sürekli karıştırarak ekledim. kıvam alınca, kapağını da kapayıp, pişmeye koydum. arada, yani 5-6 dakikada bir gidip karıştırdım. kapağını da kapadım, zira içindeki buharın tamamen uçup gitmesini istemedim. kapağın iç yüzünde birikenler, yine tencereye akmış oldu. zira çok erken susuz kalsa, pişmeye ve un tadını yitirmeye zamanı kalmayacaktı. altına da bir amyant koydum, ateşin hızlı geldiğini düşündüğüm için. mısır ununun pişip de polentaya dönüşmesi için 40 dakika ile 1 saat arası bir zamana ihtiyacı var.

hazır olduğunu düşündüğümde, altını kapamadan önce yanda bir döküm tavada biraz tereyağında ıspanakları şöyle bir çevirdim. gerçekten öldürmeden. diğer bir tavaya da kettledan kaynak su ve tuz ekleyip, yumurtayı poşeledim. yumurta olana kadar, yaklaşık 3,5 dakika, ıspanakları kenara aldım. maydanoz, ançuez ve kaparileri bir arada kıydım. polentayı ateşten çekip, bolca tereyağı ile karıştırdım. ve yumurta hazır  olduğunda, diğer herşey de tabaklanmaya hazırdı. önce polenta, şöyle üstüne löp bir parça tereyağı ile. sonra bir kenara ıspanaklar. kalan boşluğa da yumurta. maydanozlu-ançuezli-kaparili karışımı da hepsinin üstüne ve ortasına. değirmen karabiber ve bolca parmesanı da rendeleyince tamam oldu.

 

yerkenki mutluluğumu anlatamam, polentanın kaymaksı dokusu, tereyağın süt tadı, yumurtanın kayısısı, ançuezin tuzluluğu ve balık lezzeti, ıspanağın topraksılığı ve parmesanın malum keskinliği ile, dedim ya, tam da istediğim buymuş.