enginarlı penne

enginar zamanı yaklaşıyor. çıldırma mevsimine girmek üzereyim. gerçi enginar aylardır köşebaşlarında satılıyor, ama Kıbrıs. Bebek’deki adam yemin etti benimkiler İzmir diye, denemek üzere aldım.

iyi ki de almışım. İstanbul’daki son akşamımda, Ayvalık’a gidiyorum, heyecan içindeyim, kendime bir enginarlı penne yaptım.

makarna suyunu kaynamaya koydum. döküm tavaların ufak olanında, halka doğradığım soğanları kavurmakla işe başladım. kavurmakla yakmak arası bir nokta. karamelize olmadı, ancak güzelce kızardı, rengi de şekeri de ortaya çıktı. dolmalık fıstıklar da içine. sonra zeytin ve enginarlar, biraz da makarnanın suyundan. pişsin diye. o arada maydanozları yaprakladım, ama doğramadım. geçen günkü bagna cauda’nın fazlasını bir kavanozla buzdolabına kaldırmıştım, onu çıkardım. bir de suda manda mozarellam vardı onu da ufakça parçaladım.

makarna, ki tam buğday penneydi, tam olmadan, 2 dakika gibi önce süzüp, enginarlı tavaya ekledim. tabii biraz daha da suyundan. makarna ile sos son 2 dakikalarını beraber pişerek geçirdiler. böylece lezzetler de tam evlenmiş oldu. tavanın altını kapayınca, içine maydanozları, mozarellayı, bolca değirmen karabiberi ve üzerine de ançuezli sarımsaklı yağı (bagna cauda) gezdirdim.

karıştırınca, mozarellalar hafiften eridi, tavanın dibindeki suyu sosa çevirdi. bagna cauda gereken keskinliği kattı. enginarlara da zeytinlerin tuzu ve soğanın şekeri eşlik etti. oldu yani.

haa, evet enginar İzmir’di. hayır, Kantin’de pişirmeye başlamıyorum, tanesi 5.-TL. henüz değil.